Savaş Yaraları ve Sınır Dışı Edilme Gerçeği
2004 yılı Gaziler Günü'nde, 19 yaşındaki Jose Barco, Irak'ta ABD ordusuna hizmet ederken neredeyse hayatını kaybediyordu. Bir intihar bombacısının bölüğüne düzenlediği saldırıda silah arkadaşları hayatını kaybetti. Jose, iki sıkışmış arkadaşını kurtarmaya çalışırken ağır yanıklar ve travmatik beyin hasarı geçirdi. Gösterdiği cesaret nedeniyle kendisine Purple Heart madalyası verildi. Aylar süren iyileşme sürecinin ardından, ikinci bir görev için tekrar Irak'a döndü.
Ancak acı bir dönüm noktası olarak, 2025 yılı Gaziler Günü'nde göçmenlik memurları onu sınır bölgesine nakletmeden önce kelepçeledi. Üç gün sonra, Amerika Birleşik Devletleri onu, hayatında hiç yaşamadığı bir ülke olan Meksika'ya sınır dışı etti.
Savaşın yaraları, bir asker eve döndüğünde kaybolmaz. Amerika'nın bu yaraları taşıyanlara karşı sorumluluğu da öyle. Yine de göçmen gaziler, hapis cezalarını çektikten sonra bile sınır dışı edilme riskiyle karşı karşıya kalıyor ve aileleri gönüllü olmadıkları sonuçlara katlanmak zorunda bırakılıyor. Amerika'nın verdiği sözler ile uyguladığı politikalar arasındaki uçurum giderek büyüyor.
Vatandaşlık Başvurusu ve İhmal Edilen Tedavi Süreci
Jose, Amerika Birleşik Devletleri'ne dört yaşında geldi ve 17 yaşında orduya yazıldı. Görev yaptığı sırada vatandaşlık başvurusunda bulundu. Hükümet kayıtları, başvurusunun alındığını ancak hiçbir zaman işleme konulmadığını gösteriyor.
Kimsenin onun suçunu mazur görmesini istemiyorum. Hesap verdi. 15 yıldan fazla hapis yattı. - Tia Barco
Ülkeye PTSB ve travmatik beyin hasarı ile döndü. PBS'in “Frontline” programı, kötüleşen semptomlar ve alkol sorunları arasında tedavi sürecindeki boşlukları belgeledi: Yargılama yetisini bozabilen ve ket vurma mekanizmasını zayıflatan Ambien gibi reçeteli ilaçlar kullanıyordu. Askeri ruh sağlığı hizmetleri kapasitesinin üzerinde olduğu için sadece birkaç danışmanlık seansı alabildi.
Bu koşullar işlediği suçu mazur göstermez. 2008 yılında, Colorado Springs'teki bir partide yaşanan tartışmanın ardından Jose, bir eve ateş açarak hamile bir kadını bacağından yaraladı. Cinayete teşebbüsten hüküm giydi.
Sistemik Sorunlar ve Ailelerin Dramı
Başlangıçta 52 yıl hapis cezasına çarptırılan ve daha sonra cezası 40 yıla indirilen Jose, NPR'ye göre İngilizce ve matematik dersleri veren örnek bir mahkumdu. 15 yıldan fazla hapis yattıktan sonra şartlı tahliye hakkı kazandı.
Amerika'nın ailemi iki kez çaldığını hissediyorum. İlk seferinde, birlikte inşa etmemiz gereken hayatı kaybettim. İkinci seferinde ise bunu yeniden inşa edip edemeyeceğimizi öğrenme fırsatını kaybettim. - Tia Barco
Ancak özgürlük hiçbir zaman gelmedi. Göçmenlik makamları onu derhal gözaltına aldı ve bugün, bir ABD savaş kahramanı ve yüzde 100 engelli gazi, Amerika Birleşik Devletleri'nden Meksika'ya sınır dışı edilen on binlerce Meksikalı olmayan kişi arasında yer alıyor; hiç evim demedikleri bir ülkede mülteci statüsüne başvurmaya zorlanıyorlar.
Bu ayrılık sürecinde Tia, kızlarını büyütmek için 16 yıldan fazla zaman harcadı. Sınır dışı edilme, çifte evliliklerini yeniden inşa edip edemeyeceklerini keşfetme şansını bile vermedi.
Tia, “Amerika'nın ailemi iki kez çaldığını hissediyorum,” diye yazdı. “İlk seferinde, birlikte inşa etmemiz gereken hayatı kaybettim. İkinci seferinde ise bunu yeniden inşa edip edemeyeceğimizi öğrenme fırsatını kaybettim.”
Tia, Gazi İşleri Bakanlığı (VA) değerlendirmelerinin Jose'nin PTSB ve beyin hasarını belgelediğini söylüyor. ABD vatandaşı olan kızları, çocukluğunun büyük bir kısmını onsuz geçirdi. “Bu, onun asla geri alamayacağı bir şey.”
Sınır Dışı Edilen Gaziler İçin Adalet Arayışı
Federal rakamlar, göçmenlik makamlarının Trump'ın göreve dönüşünün ilk yılında yaklaşık 125 gaziyi tutukladığını gösteriyor; bu rakam önceki yedi mali yılın toplamına denk geliyor. Associated Press, 50'den fazla askeri eş ve ebeveynin gözaltına alındığını, en az altısının sınır dışı edildiğini belgeledi.
Ülkenize hizmet ettikten sonra böyle muamele görmek doğru değil. Bu özel bir muamele değil. Sadece saygı. - Alfonso Rivas
Alfonso Rivas, hizmete bağlı PTSB ile ilişkilendirdiği alkollü araç kullanma suçlamasının ardından 2001 yılında sınır dışı edilen bir Hava Kuvvetleri gazisi. El Paso'daki ailesinin hemen karşısında, Ciudad Juárez'de yirmi yıldan fazla zaman geçirdi.
Rivas, “Yaptığım şeyle gurur duymuyorum ama bununla nasıl başa çıkacağımı bilmiyordum ve nerede yardım isteyeceğimi bilmiyordum,” dedi. Sürgünü sırasında aile üyeleri hayatını kaybetti ve o, sınırı geçmekten hala men edilmiş durumdaydı.
Daha sonra ABD'ye döndü, daimi oturma iznini geri kazandı ve bu yıl, The Rhizome Center for Migrants dahil olmak üzere gazi arkadaşlarının yardımıyla vatandaş oldu. The Rhizome Center, Amerika Birleşik Devletleri'nden sınır dışı edilen kişilere hizmet veren ve yüzlerce sınır dışı edilmiş gazinin Gaziler Günü'nü geçirdiği Meksika merkezli bir Houston sivil toplum kuruluşudur.
Vatandaşlığa uygun olmasına rağmen Alfonso, kendi vatandaşlık töreninde gözaltına alınmaktan korkuyordu ve ABD pasaportuyla bile sınırı geçme konusunda hala endişeli.
“Ülkenize hizmet ettikten sonra böyle muamele görmek doğru değil,” dedi. “Bu özel bir muamele değil. Sadece saygı.”
USCIS ve Kongre'nin Sorumluluğu
Buna rağmen, ABD Vatandaşlık ve Göçmenlik Hizmetleri (USCIS), Eylül 2025'te yurt dışındaki belirli gaziler için sınır geçişlerindeki vatandaşlık mülakatlarını ve yemin törenlerini askıya aldı. Bu durum, ABD'ye girişi yasak olan ancak vatandaşlığa uygun olan gazilerin vatandaşlık süreçlerini tamamlayamamasına neden oldu. Gazilerin ülkeye yeniden girmek için takdir yetkisine dayalı bir şartlı tahliye talep ettikleri durumlarda bile, bu talepler onaylanmadı ve bazı uygun gaziler vatandaşlığa giden yoldan mahrum bırakıldı.
Gaziler zaten ilk etapta sınır dışı edilmemeliydi. Amerika Birleşik Devletleri için hayatlarını ortaya koyanların, savundukları ve korudukları ülkede bir yerleri olmalı. - Tran Dang
Kongre, mevcut askerlerin, askeri ailelerin ve gazilerin Amerika'nın vaadini almasını sağlamak ve bu ülkeye hizmet edenlerin burada bir yeri olmasını garanti altına almak için gerekli mekanizmaları oluşturmalıdır.
The Rhizome Center'ın kurucusu ve Houston'dan bir göçmenlik avukatı olan Tran Dang, “Gaziler zaten ilk etapta sınır dışı edilmemeliydi,” dedi. “Amerika Birleşik Devletleri için hayatlarını ortaya koyanların, savundukları ve korudukları ülkede bir yerleri olmalı.”
Bu Gaziler Günü'nde, Jose ve binlerce sınır dışı edilmiş gazi eve dönemezken, Tia her Kasım ayında ifade ettiğimiz minnettarlığın gerçek olup olmadığının ölçüsünü sunuyor: “Belki bu Gaziler Günü'nde, 'birliklerimizi destekleyin' sözünün gerçekte ne anlama geldiği üzerine biraz daha fazla düşünmeliyiz. Belki birliklerimizi desteklemek, eve döndüklerinde de yanlarında durmak anlamına gelmelidir. Sadece feda ettiklerini onurlandırmak değil, bu fedakarlıkların onlara ve ailelerine neye mal olmaya devam ettiğinin sorumluluğunu almak.”
