Kaliforniya'da Tarihi Vergi Oylaması ve Zıt Görüşler
1978 yılında Kaliforniya seçmenleri, Reagan devriminin öncüsü olan ve vergileri kesintiye uğratmayı amaçlayan tarihi bir vergi ayaklanması niteliğindeki 13 Nolu Öneri'yi (Proposition 13) onaylamıştı. Şimdi ise Kaliforniyalılar, tam zıttı yönde devrim niteliği taşıyabilecek 40 Nolu Öneri (Proposition 40) için oy kullanıyor: Bu tasarı, ABD'de milyarderleri hedefleyen ilk servet vergisini hayata geçirecek.
Eğer Kaliforniya, 'Milyarderleri vergilendirebiliriz. Dünyadaki en zengin, en güçlü insanları vergilendirebiliriz' derse, bu yalnızca daha geniş çaplı bir ABD çapında hareketin başlangıcı olmakla kalmayacak ve nihayetinde federal bir servet vergisinin yolunu açacaktır.
Seçim Günü yaklaşılaşırken ekonomistler, önerilen bu servet vergisi üzerinde kıyasıya bir mücadele yürütüyor. Bu durum, süper zenginlerin vergilendirilmesi konusunda yakında yaşanacak ulusal düzeydeki bir mücadelenin entelektüel önizlemesini sunuyor. Bu servet vergisi, kontrolden çıkan gelir adaletsizliğini dizginlemeye ve eyaletin kasasını doldurmaya mı yardımcı olacak, yoksa milyarderleri özel jetlerini çalıştırıp eyalet dışındaki malikânelere taşınmaya mı ikna edecek? Nitekim tasarı önerildiğinden bu yana bazı ultra milyarderler Kaliforniya'yı çoktan terk etti.
Bu tartışmanın bir tarafında, zamanını UC Berkeley ve Paris Ekonomi Okulu arasında bölüştüren, süper zenginlerin vergilendirilmesinin önde gelen savunucusu ekonomist Gabriel Zucman yer alıyor. Zucman, Senatörler Elizabeth Warren ve Bernie Sanders başkanlık yarışındayken ulusal servet vergisi tekliflerinin tasarlanmasına yardımcı olmuştu. Zucman, net bir başlığa sahip yeni bir kitabın yazarıdır: Milyarderleri Vergilendirmeliyiz (We Need To Tax Billionaires). Doğal olarak Kaliforniya'nın servet vergisini destekliyor ve yaklaşık 100 milyar dolar gelir elde edilebileceğini öngören etki analizinin ortak yazarlığını yapıyor.
Zucman, Planet Money'ye yaptığı açıklamada, 'Eğer Kaliforniya, "Milyarderleri vergilendirebiliriz. Dünyadaki en zengin, en güçlü insanları vergilendirebiliriz" derse, bu yalnızca daha geniş çaplı bir ABD çapında hareketin başlangıcı olmakla kalmayacak ve nihayetinde federal bir servet vergisinin yolunu açacaktır; aynı zamanda uluslararası bir hareketin de başlangıcı olacağını düşünüyorum' diyor.
Stanford'dan Joshua Rauh'un Alternatif Analizi
Tartışmanın diğer tarafında ise Stanford ekonomisti ve Hoover Enstitüsü kıdemli üyesi Joshua Rauh bulunuyor. Benjamin Jaros ile birlikte kaleme aldığı analiz bambaşka bir sonuca varıyor: Vergi, milyarderlerin Kaliforniya'dan göç etmesine yol açarak eyaletin ekonomisine zarar verebilir ve milyarderlerden hâlihazırda toplandığı gelir vergisi gelirlerinde büyük bir delik açabilir.
40 Nolu Öneri'nin Kaliforniya eyaletine 39 milyar dolara mal olacağını hesaplıyoruz.
Rauh, 'Eyalet için 100 milyar dolar toplamayacaktır' argümanını öne sürüyor. Bunun yerine bu verginin, Kaliforniya'nın devlet kasasını fiilen kurutabileceğini tahmin ediyor ve '40 Nolu Öneri'nin Kaliforniya eyaletine 39 milyar dolara mal olacağını hesaplıyoruz' diyor.
Bu durum klasik bir Berkeley-Stanford rekabeti gibi görünse de, bahisler bir futbol maçından çok daha yüksek. Kaliforniya seçmenleri, ülke genelinde ve hatta tüm dünyada vergi politikasını etkileyebilecek tarihi bir servet vergisi deneyini sürdürüp sürdürmemeye karar veriyor. Nitekim The New York Times'da yer alan son bir rapora göre süper zenginler, bu servet vergisinin yaygın bir hareketi tetikleyebileceğinden korkarak bu önergeyi alt etmeye çalışan bir gruba dudak uçuklatıcı bir şekilde 333 milyon dolar aktardı.
Altın Eyalet'te Altın Bir Fırsat mı?
Prop 40'ın önerdiği servet vergisi oldukça net: Bazı varlıklar hariç tutulmak kaydıyla, milyarderlerin net serveti üzerinden bir defaya mahsus %5'lik bir vergi. Bu vergi, 1 Ocak 2026 itibarıyla Kaliforniya'da mukim olan tüm milyarderlere geriye dönük olarak uygulanacak. Elde edilecek fonun büyük kısmı, Medicaid'deki federal kesintileri dengelemeye yardımcı olmak amacıyla düşük gelirli Kaliforniyalıların sağlık hizmetleri için ayrılacak.
Kaliforniya milyarderlerinin serveti 2026 ortalarında 2.3 trilyon dolara ulaştı; bu rakam, tüm Kaliforniyalıların gelir vergisi beyannamelerinde bildirdikleri tüm yıllık gelir kadar büyük.
Servet vergisi, gayrimenkulün ötesine geçerek hisse senetleri, süper yatlar, Basquiat tabloları, dinozor iskeletleri, Mercedes G Wagon'lar, samuray kılıçları ve zengin bir kişinin sahip olduğu hemen her şeyi kapsayan bir emlak vergisine benziyor. Tabii ki bir milyarderin sahip olduğu tüm şeylerin — özellikle de el değiştirmeyen varlıkların — değerini hesaplamak karmaşıklaşabilir. Bir Picasso veya yat orijinal ödenen fiyatla mı, bugün kaça satılabileceğiyle mi yoksa sigortalandığı miktarla mı değer biçilecek? Ve benzeri.
Bununla birlikte, Kaliforniya milyarderlerinin elindeki servetin büyük kısmı, değerini belirlemenin kolay olduğu halka açık hisse senetlerinden oluşuyor.
Zucman, Jasper Boll ve Emmanuel Saez ile birlikte Kaliforniya milyarder sınıfı ve önerilen bu servet vergisi üzerine bir analiz yayınladı.
Yazarlar, 'Kaliforniya milyarderlerinin serveti 2026 ortalarında 2.3 trilyon dolara ulaştı; bu rakam, tüm Kaliforniyalıların gelir vergisi beyannamelerinde bildirdikleri tüm yıllık gelir kadar büyük' ifadelerini kullandı. Analize göre, büyük ölçüde yapay zeka (AI) patlaması sayesinde Kaliforniya milyarder serveti 2023 ile 2025 yılları arasında %144 oranında patlama kaydetti. 'Uzun vadede, Kaliforniya'nın milyarder sınıfının — en zengin %0.0001'lik hanelerin — reel serveti 1982'den 2026'ya kadar 25 kat artarken, Kaliforniya'daki ortalama reel aile geliri yalnızca iki katına çıktı.'
Zucman, Kaliforniya'da, Amerika'da ve ötesindeki mevcut vergi sisteminin en büyük probleminin, süper zenginlerin gelir vergisi olarak nispeten çok az öderken servetlerinin kartopu gibi büyümesi olduğunu söylüyor. Milyarderlerin finansal yapılarını çok az vergiye tabi gelir üretecek veya hiç üretmeyecek şekilde yapılandırabildiğini ve bunun gelir vergisi oranını 'tamamen anlamsız' hale getirdiğini savunuyor. Zucman, servet vergisinin bu sorunun çözümüne yardımcı olacağına, dolayısıyla artan eşitsizlikle mücadeleye, 'oligarşilerin' siyasi gücünü dengelemeye ve geri kalan herkes için çok ihtiyaç duyulan fonları toplamaya katkı sağlayacağına inanıyor.
Zucman, Boll ve Saez, Prop 40 tarafından önerilen eyalet servet vergisinin 'vergi kaçırma, vergi kaçakçılığı ve bazı milyarderlerin 1 Ocak 2026'dan önce Kaliforniya ikametgahını sonlandırmış olması olasılığını hesaba katmak üzere öngörülen geliri %10 oranında azaltarak yaklaşık 100 milyar dolar' toplayabileceğini tahmin etti.
Rauh ise milyarderlerin vergiden kaçınmasını hesaba katan bu %10'luk indirimin fazlasıyla iyimser olduğunu savunuyor.
Geçmişteki Servet Vergileri Neden 'Büyük Fiyaskolar' Oldu?
Daha önce Planet Money bülteninde rapor ettiğimiz üzere, dünya genelinde daha önce de servet vergileri denendi ve kasvetli bir geçmişe sahipler. Bir servet vergisi savunucusu olan Zucman bile yeni kitabında geçmişteki servet vergilerinin 'genel olarak büyük fiyaskolar olduğunu' yazıyor.
Geçmişteki servet vergileri genel olarak büyük fiyaskolar oldu.
Zucman ve diğer (tipik olarak Fransız) ekonomistlerden oluşan ekibi, geçmişteki servet vergilerinin neden başarısız olduğunu incelemek için çok zaman harcadı ve bu başarısızlıkları giderecek yeni tasarımlar arayışına girdi.
En hayati sorunlardan biri, servet vergilerinin zenginlerin varlıklarını barındırmasına olanak tanıyan boşluklara sahip olması ve bu vergileri delik deşik bir kovaya çevirmesiydi. Örneğin Fransa, 2018'de servet vergisini yürürlükten kaldırmadan önce, sahiplerinin yönettiği şirketlerdeki hisseler de dahil olmak üzere nitelikli ticari varlıkları muaf tutmuştu. Zucman bunun, elde edilen gelir miktarını büyük ölçüde azaltan büyük bir boşluk olduğunu söylüyor.
Kaliforniya'nın bu servet vergisi teklifine dair tartışmaların merkezinde yer alan bir diğer hayati sorun ise bazı süper zenginlerin vergiden kaçınmak için taşınmasıdır. Fransa, eleştirmenlerin servet vergisinin yürürlükte olduğu dönemde on binlerce milyonerin ayrıldığına dair tahminlere sıklıkla işaret etmesiyle uyarıcı bir hikaye haline geldi. Bununla birlikte, bu göçün ne kadarının servet vergisinden kaynaklandığı tartışmalı olmaya devam ediyor.
Zucman, zengin insanların kaçışının geçmişteki servet vergilerinde bir sorun olduğunu kabul ediyor, ancak bu sorunun abartıldığını da savunuyor. Örneğin, 1892'den beri servet vergisine sahip olan Norveç hakkındaki son bir çalışma kağıdına işaret etti. Çalışma, mevcut servet vergisinde yapılan son artışların, zenginler üzerindeki diğer vergi artışlarıyla birlikte en fazla 100 zengin kişinin ayrılmasına yol açtığını ortaya koydu. Ancak bu ayrılışlar, servet vergisi gelirlerindeki artışları çok fazla zedelemedi. Bununla birlikte Norveç bir eyalet değil bir ulus ve başka bir ülkeye taşınmak, örneğin Kaliforniya'dan Nevada'ya taşınmaktan çok daha büyük bir olay.
Geçmişteki servet vergilerinin başarısızlıklarından kaçınmak için Prop 40'ın tasarımcıları potansiyel sızıntıları kapatmaya çalıştı. Fransa'nın eski servet vergisinden farklı olarak, milyarderlerin yönettiği şirketlerin hisseleri de dahil olmak üzere ticari varlıkları vergilendirecek. Ve bunu 1 Ocak 2026'da milyarderlerin yaşadığı yere bağlı, geriye dönük tek seferlik bir vergi haline getirerek, milyarderlerin sadece taşınarak faturadan kaçmalarını engellemeyi umuyorlar.
Ancak bu hükümlerin gerçekten işe yarıp yaramayacağı tartışmanın merkezinde yer alıyor.
Prop 40 Destekçileri Sadece Hayal mi Görüyor?
Rauh geçtiğimiz günlerde kışkırtıcı bir sonuca varan rakip bir analiz yayınladı: Zucman ve tasarıyı destekleyenlerin iddia ettiği gibi 100 milyar dolar toplamak yerine, bu servet vergisi nihayetinde eyalete milyarlarca dolara mal olabilir.
Eyalet, bu vergi nedeniyle beklentide net 39 milyar dolar kaybediyor.
İlk olarak Rauh, 1 Ocak 2026 ikametgah sınır tarihinden önce en az yedi ünlü milyarderin Kaliforniya'yı çoktan terk ettiğini ve servetlerini verginin erişemeyeceği bir yere koyduğunu savunuyor. Bu milyarderler Larry Page, Sergey Brin, Peter Thiel, Don Hankey, Steven Spielberg, Travis Kalanick ve David Sacks.
Rauh, yalnızca bu ayrılışların servet vergisinden elde edilebilecek potansiyel geliri 'yaklaşık 30 milyar dolar' azalttığını söylüyor.
Ancak Zucman, bu servetlerin Kaliforniya'nın erişiminin ötesinde olduğunu reddediyor. Güvendiği hukuk uzmanlarının, bu milyarderlerden hiçbirinin son tarih öncesi Kaliforniya vergi ikametgahını başarılı bir şekilde sonlandırdığının muhtemel olmadığını düşündüğünü söylüyor. İkametgahı sonlandırmanın eyalet sınırlarını aşan son dakika hamlesinden fazlasını gerektirdiğini savunuyor. Prop 40 da bunu göz önünde bulundurarak tasarlandı. 2025 Ekim ayı sonlarında duyuruldu ve milyarderlere 1 Ocak 2026'dan önce başka bir yerde ikametgah kurmaları için yalnızca iki ay süre verdi.
Google kurucu ortağı Sergey Brin'i ele alalım. Elbette Tahoe Gölü'nün Nevada tarafına, sınırın hemen karşısına taşındı ve bu arada Prop 40'ı yenmek için yüz milyon dolardan fazla harcadı. Ancak Zucman, Brin'in hala sık sık Silikon Vadisi'ndeki işine gidip geldiğini söylüyor. Hızlı bir adres değişikliğinin, vergi amaçları doğrultusunda Kaliforniya'yı geride bıraktığınız anlamına gelmediğini savunuyor. Rauh ise en iyi muhasebeciler ve avukatlar tarafından desteklenen Brin'in Nevada ikametgahını kurmakta muhtemelen başarılı olduğunu öne sürerek karşılık veriyor. Brin ve diğerlerinin verginin erişemeyeceği bir yerde olduğu varsayığının arkasında duruyor.
Bu verginin nihayetinde ne kadar toplayacağına dair tartışmaların çoğu gibi, bu anlaşmazlık da iktisatla olduğu kadar hukukla da yakından ilgilidir.
Bu da bizi Rauh'un önerilen servet vergisinin destekçilerinin umduğundan çok daha az para toplayacağına inanmasının ikinci nedenine götürüyor: Mahkemeler. Paranın satın alabileceği en iyi avukatlarla donatılmış milyarderler, bu vergiye karşı bir dizi anayasal itirazda bulunacak. Ve bu servet vergisinin yeniliği ve Yüksek Mahkeme'nin muhafazakar çoğunluğu göz önüne alındığında, Prop 40'ın en azından bir kısmının iptal edilme riski gerçektir.
Örneğin, Prop 40'ın tartışmalı geriye dönük hükmü. Bazı milyarderleri daha önce yaşadıkları yere göre vergilendirecek. Rauh bunun, Anayasa'nın süreç güvencelerini ihlal edebileceğini savunuyor, ancak Yüksek Mahkeme geçmişte diğer geriye dönük vergileri onaylamıştı. Vergi ayrıca Kaliforniya sınırlarının ötesine ulaşarak dünyanın dört bir yanında tutulan serveti hedefliyor ve bu da yasal sorunlar yaratabilir. Rauh ayrıca verginin özel şirketlere nasıl değer biçileceğine dair yasal endişeler dile getiriyor. Girişim sermayesi anlaşmalarının, bir şirkete gerçekte ettiğinden daha fazla değer biçebileceğini söylüyor. Bir sahibinin bu şişirilmiş değerdeki hissesini vergilendirmenin anayasal sorunlar yaratabileceğini savunuyor.
Hukuki Engeller ve Beklenen Vergi Kayıpları
Prop 40'ın mimarları yasayı yasal zorlukları göz önünde bulundurarak tasarladı ve mahkemelerin verginin herhangi bir kısmını iptal etmesi durumunda verginin çalışmaya devam etmesini amaçlayan her türlü yedek hüküm barındırıyor. Ancak bu yasal savaşlardan ne kadar gelir sağ kalacak? Bu, Rauh ile Zucman arasındaki bir başka büyük anlaşmazlık noktası.
Sadece kaybı sayıp kazancı sayamazsınız.
Rauh ve Jaros geniş bir olası sonuç yelpazesi tahmin ediyor. Ancak hukuki belirsizliği hesaba katmak için öngörülen kalan geliri yarı yarıya kesen merkezi tahminleri manşetlere taşıdı. Bu güçlü bir varsayım ve mahkemelerin nasıl karar vereceğine dair kesinlik taşımıyor; Zucman da buna itiraz ediyor.
Milyarderlerin ayrılmalarını ve öngörülen yasal zorlukları hesaba katan Rauh ve Jaros, servet vergisinin yalnızca 'yaklaşık 30 milyar dolar' getireceğini tahmin ediyor.
Ancak kasvetli tahminleri burada bitmiyor. Çünkü Rauh ve Jaros, Prop 40 geçerse daha da fazla milyarderin eyaletten kaçmasını ve mevcut gelir vergisi ödemelerini de yanlarında götürmesini bekliyor.
Zucman bu tahmini sorguluyor: Taşınmak milyarderleri bu geriye dönük, tek seferlik vergiyi ödemekten mutlaka kurtarmayacaksa neden ayrılsınlar? Zaten borçlular ve bu yıllık bir vergi değil.
Rauh'un yanıtı ise şu: Çünkü Kaliforniya'nın geçireceği son servet vergisinin bu olmayacağından rasyonel bir şekilde korkacaklar. Kaliforniya'nın süper zenginler için düşmanca bir ortama dönüştüğü algısının, başka bir servet vergisi hiç gerçekleşmese bile göçleri tetikleyebileceğini savunuyor. Sonuçta Zucman ve Prop 40'ın diğer birçok destekçisi bu tek seferlik verginin sadece bir başlangıç olduğunu düşünüyor. Zucman kitabında yıllık bir servet vergisini savunuyor ve bunu tek seferlik bir vergi olarak kalmasını gerçekten istemediğini açıkça belirtiyor.
Rauh'un bakış açısına göre Prop 40, gelecekteki bir gelir vergisi akışını bugünün daha acil servet vergisi ödemesiyle takas ediyor. Hesabı, bu gelir vergisi kayıplarının süresiz olarak devam ettiğini varsayıyor. Tüm bunlar Rauh ve Jaros'un şaşırtıcı sonuca nasıl vardığını açıklıyor: Rauh, 'Net olarak eyalet, bu vergi nedeniyle beklentide net 39 milyar dolar kaybediyor' diyor.
Zucman ise bu hesaplamanın kaçan milyarderlerin gelecekteki gelir vergisi kayıplarını hesaba katarken, bu varsayımsal servet vergilerinin getireceği hiçbir geliri hesaba katmadığına itiraz ediyor.
Zucman, 'Bu saçma bir şekilde tek taraflı' diyor. 'Sadece kaybı sayıp kazancı sayamazsınız.'
Zucman ayrıca ayrılan milyarderlerin gelir vergisi kayıplarının Rauh'un öngördüğünden daha küçük olacağını savunuyor. Kamu finansal açıklamalarını kullanan ekibi, en zengin milyarderlerin bazılarının — Larry Page ve Sergey Brin dahil — gelir vergisi olarak nispeten çok az ödediğini tahmin ediyor.
Rauh ise hesaplamalarının vergi tekliflerini puanlamak için standart prosedürleri takip ettiğini savunarak kendini savunuyor ve 'Henüz teklif edilmemiş vergilerden elde edilecek geliri hesaba katmak saçma olurdu' diyor. Ayrıca Zucman ve ekibinin odaklandığı kamu finansal açıklamalarının milyarderlerin gelir vergisi olarak ne kadar ödediğine dair eksik bir resim sunduğunu ileri sürüyor.
Silikon Vadisi'nin Çekim Gücü ve Teknoloji Ekolojisi
Kaliforniya'nın ne kadar gelir vergisi kaybedebileceği sadece milyarderlerin halihazırda ne ödediğine değil, aynı zamanda Prop 40 geçerse kaç kişinin ayrılacağına da bağlı. Ve eyaletin onları orada tutabilecek güçlü bir mıknatısı var: Gelişen teknoloji ekosistemi.
Silikon Vadisi'nde yaşamayı seçtik ve hangi vergileri uygulamak isterlerse başımızın üstüne. Bununla tamamen sorunsuz şekilde yaşarım.
Muhafazakarlar yıllardır Kaliforniya'yı ilerici bir çıkmaz sokak olarak resmediyor, demokratik kötü yönetimin ekonomisini dibe çekeceğini ve zenginleri kaçmaya sevk edeceğini öngörüyor. Ancak eyalet, yapay zeka patlamasının merkez üssü haline geldi. Bay Area Konseyi Ekonomi Enstitüsü'ne göre, 2025 yılında Körfez Bölgesi şirketleri tüm ABD yapay zeka finansmanının dörtte üçünü ve dünya toplamının yarısından fazlasını çekti.
Ekonomistler bu endüstriyel kümelenmeyi 'kümelenme' (agglomeration) olarak adlandırıyor. Aynı endüstrideki şirketler, çalışanlar ve yatırımcılar birbirine yakın olmaktan fayda sağlar. Bu, ekonomik aktivite için devasa bir mıknatıs gibidir. Zucman, bu kümelenme etkilerinin o kadar güçlü olduğunu, bir servet vergisi olsa bile milyarderlerin Kaliforniya'da yaşamak ve çalışmak isteyeceğini öne sürüyor.
Zucman örnek olarak Mark Zuckerberg'e işaret ediyor. Zuckerberg ayrılmak yerine, vergisini şirketinin kontrolünü kaybetmeden ödemesine izin verecek bir anlaşmayı Meta yönetim kuruluyla yaptığı bildirildi. Temel olarak anlaşma, olası servet vergisi faturasını karşılamak için oysuz hisseleri satmasına izin verirken, şirketin kontrolünü elinde tutmaya yetecek kadar oy hakkı veren hisseyi elinde tutmasına olanak tanıyor. Karşılığında, Meta'nın merkezinin orada kalması da dahil olmak üzere koşullara tabi olarak sekiz yıl boyunca Kaliforniya'da kalmayı kabul etti.
Nvidia'nın CEO'su Jensen Huang, Ocak ayında Bloomberg'e yaptığı açıklamada, Prop 40'ın öngördüğü servet vergisini ödemekte 'tamamen sorunsuz' olduğunu söylemişti. Buna göre yaklaşık 8 milyar dolarlık bir ödemeyle karşı karşıya kalacaktı. Huang, 'Size söylemeliyim ki, bunu bir kez bile düşünmedim' dedi. 'Silikon Vadisi'nde yaşamayı seçtik ve hangi vergileri uygulamak isterlerse başımızın üstüne. Bununla tamamen sorunsuz şekilde yaşarım.'
Ancak Rauh, verginin geçmesi durumunda Kaliforniya'nın teknoloji ekosisteminin milyarderleri orada tutacak kadar yer çekimine sahip olupceğinden şüphe ediyor. Rauh, 'Kümelenme etkileri kırılgandır' argümanını öne sürüyor. Bir servet vergisi, henüz nakde çevirmeden önce şirket değerlemelerine dayanarak girişim kurucularını büyük vergi faturalarıyla karşı karşıya bırakabilir. Prop 40, likit olmayan servete sahip nitelikli mükelleflerin ödemeleri ertelemesine izin veren hükümler içeriyor, ancak Rauh bu korumaların yetersiz olduğunu savunuyor.
Rauh, 'Kaliforniya'nın tüm girişim ekosisteminin bunun gibi vergiler tehdit altında olduğunu anlamalısınız' diyor ve 'servet vergisi geçerse yatırımcıların Kaliforniya'dan çekileceğini' öngörüyor.
Zucman ise serveti vergilendirmeye yönelik tüm bu uyarılarda daha önceki bir mücadelenin yankılarını duyuyor: 20. yüzyılın başlarında geliri vergilendirme mücadelesi. O dönemde eleştirmenlerin gelir vergisinin insanları uzaklaştıracağını ve ekonomiye zarar vereceğini savunduğunu söylüyor.
Wisconsin'in 1911'de ilerici bir gelir vergisini benimsemesini çok önemli bir dönüm noktası olarak işaret ediyor. İki yıl sonra Amerika, bugün bildiğimiz federal gelir vergisini kabul etti. Zucman, Kaliforniya'nın serveti vergilendirme konusunda benzer bir rol oynayabileceğini umuyor.
Zucman, 'Kaliforniya eyaleti için çok iyi çalışacağından çok az şüphem var' diyor. 'Ve ardından çok hızlı bir şekilde diğer eyaletlerin de aynı şeyi yaptığını göreceksiniz.'
Nihayetinde Zucman, bu hareketin ulusal bir servet vergisine yol açmasını umuyor. Milyarderlerin ulusal bir servet vergisinden kaçınmak için eyalet düzeyine göre daha az hareket etme olasılığının olduğunu kabul ediyor.
Rauh da ulusal bir servet vergisi altında daha az göç bekliyor. Ancak böyle bir verginin yine de yatırımları caydıracağını ve ABD ekonomisini tehdit edeceğini savunuyor.
Kaliforniya seçmenleri şu anda eyalet tarihinin en pahalı oy pusulası mücadelelerinden biri olan bu süreçte reklamlar ve göz alıcı postalarla bombardımana tutuluyor. Servet vergisi destekçileri istediklerini elde ederse, Amerika'nın geri kalanı yakın gelecekte benzer bir seçimle karşı karşıya kalabilir. Şimdilik bu servet vergisinin altın bir fırsat mı yoksa masraflı bir hata mı olduğuna karar vermek Kaliforniyalılara kalmış.
