Sistematik Bir Sınır Dışı Kanalı: İki Aşamalı Transfer
Amerika Birleşik Devletleri, mahkemelerin kesin sınır dışı yasaklarına rağmen göçmenleri kendi ülkelerine geri göndermeye devam ediyor. Kasım 2026'da yayınlanan bir New York Times araştırmasına göre, bu süreç ABD ile iş birliği yapan yabancı hükümetler üzerinden yürütülüyor. Söz konusu yabancı ortaklar, ABD'den gelen sınır dışı edilecek kişileri kabul ediyor ve ardından onları, ABD'nin doğrudan göndermesinin hukuken yasak olduğu ülkelere naklediyor.
Göçmenler, mahkeme kararlarına rağmen sistematik bir şekilde ülkelerine geri gönderiliyor.
Gazete, bu uygulamanın münferit vakalardan oluşmadığını, aksine sınır dışı sisteminin yerleşik ve sistematik bir kanalı olarak işlediğini tespit etti. Bu düzenlemenin işleyişi iki aşamalı bir mekanizmaya dayanıyor. Trump yönetimi, kişileri önce onları resmen sınır dışı edilen kişi olarak kabul eden iş birliği içindeki yabancı hükümetlere gönderiyor.
Bu ortak devletler, ikinci aşamayı kendi yetkileriyle gerçekleştirerek, kişileri ABD makamlarının doğrudan sınır dışı destinasyonu olarak kullanmasının yasak olduğu üçüncü ülkelere transfer ediyor. Nihai transfer kararı Amerikan yetkililer tarafından değil, yabancı bir hükümet tarafından alındığı için, ABD mahkemelerinin bu transferleri kısıtlayan kararları olsa dahi süreç kesintisiz devam ediyor.
Hukuki Boşluk ve Mahkeme Kararlarının Sınırları
New York Times'ın araştırmasının merkezinde, göçmenlerin ABD gözetiminden çıktıktan sonra mahkemelerin pratik erişim alanının dışına çıkması yer alıyor. Söz konusu göçmenler, sınır dışı edilmelerine ilişkin yargı kararları almış olsalar da, transferler bu kararların koruma kalkanı zayıfladıktan sonra gerçekleşiyor.
Amerikan mahkeme kararlarının erişim alanı ile bu sınır dışı işlemlerinin coğrafyası arasındaki boşluk, iki aşamalı bu düzenlemenin işlemesine olanak tanıyor.
Bu düzenleme, Başkan Donald Trump'ın ikinci döneminde şekillendi. Ocak 2025'te göreve başlayan Trump, sınır dışı uygulamalarında büyük bir genişlemeye gitmiş ve yabancı hükümetleri bu sürecin bir parçası haline getirmeyi temel bir strateji olarak benimsemiştir. Kasım 2026 itibarıyla bu yaklaşımın, ABD'nin doğrudan yapamayacağı sınır dışı işlemlerini yabancı ortaklar eliyle tamamlayacak kadar evrildiği belgelenmiş durumdadır.
Bu durum, Trump'ın göreve dönüşünden bu yana ABD mahkemelerinin defalarca karşı karşıya kaldığı yapısal bir sorunu derinleştiriyor. Bir yargı kararı, mahkeme önündeki tarafları (bu vakalarda ABD göçmenlik makamlarını) bağlar; ancak sınır dışı edilen kişiyi kabul eden ve daha sonra başka bir yere nakleden egemen bir yabancı devleti doğrudan bağlamaz. Hakimler, Amerikan yetkililerden uyum talep edebilir ancak başka bir hükümete, halihazırda gerçekleştirilmiş bir transferi geri alması için doğrudan emir veremezler.
Gelecek Beklentileri ve Hukuki Çatışmalar
Elde edilen bulguların, birçok cephede çatışmaları keskinleştirmesi bekleniyor. İlgili sınır dışı kararlarını veren federal hakimler, yönetime transit noktası olarak kullanılan hükümetleri açıklaması ve ABD'nin bu transferleri koordine etmedeki rolünü detaylandırması için baskı yapabilir. Kongre, ortak devletlerin sınır dışı edilenleri kabul etmesi karşılığında ne aldıklarını ve bu süreçteki resmi veya gayriresmi anlaşmaların kopyalarını talep edebilir.
Katılımcı olarak tanımlanan yabancı hükümetler de, ABD'nin doğrudan yasal olarak gerçekleştiremeyeceği sınır dışı işlemlerini tamamladıkları için incelemeyle karşı karşıya kalabilirler. Bir sonraki aşamada federal mahkemelerde, doğrudan ihlal edilmeyen ancak düzenlemelerle baypas edilen bir mahkeme kararının hala uygulanıp uygulanamayacağı ve eğer uygulanabilirse kime karşı uygulanacağı sorusu gündeme gelecektir.
Bu soru yanıtlanana kadar, New York Times tarafından belgelenen kanal işlemeye devam ediyor. Göçmenler ortak hükümetler tarafından kabul ediliyor ve ABD'nin bizzat göndermesinin yasak olduğu ülkelere naklediliyor.
