Borç Yükü ve Ekonomik Gerçekler
Kongre'de güçlü çoğunluklarla yönetimi devralmaya hazırlanan Demokratlar, politika gündemlerinde en az bir pahalı engelle yüzleşecekler: ABD ekonomisinin toplam büyüklüğüne eşit hale gelen bir ulusal borç.
32 trilyon dolar seviyesindeki bu borcun GSYH'ye oranı yüzde 100'e ulaşmış durumda. Bu oran diğer ülkeler için ciddi bir alarm sinyali olarak görülse de, ekonomi ve yaşam maliyeti endişelerinin gölgesinde geçen seçim döneminde nispeten az ilgi gördü.
Borcun bu seviyelere yükselmesinin temel nedeni, federal hükümetin son 25 yıldır topladığı vergilerden daha fazlasını harcamasıdır. ABD ekonomisi büyürken bile, yasa yapıcılar borçları ödemek yerine, bazen partiler üstü destekle, defalarca vergi indirimlerine gittiler.
Vergi İndirimlerinin Borç Üzerindeki Etkisi
Center for American Progress tarafından Kongre Bütçe Ofisi verileri üzerinde yapılan bir analize göre, 2001 yılından bu yana uygulanan vergi indirimleri dizisi ulusal borca 10 trilyon dolardan fazla ek yük getirdi. Çalışma, bu indirimler olmasaydı borcun GSYH'ye oranının aslında düşüş eğiliminde olacağını ortaya koyuyor.
Bugün, borcun GSYH içindeki payı çok daha yüksek olduğu ve faiz oranları daha dik olduğu için, yeni borç eklemenin maliyeti 15 veya 20 yıl öncesine göre çok daha fazladır.
Vergilendirme üzerine yapılan tartışmalar genellikle partizan çizgilerde ilerliyor; argümanlar hangi gelir gruplarının etkilendiğine veya ekonomik büyüme üzerindeki potansiyel etkilere odaklanıyor. Ancak bir kamu politikası araştırmacısı olarak, önemli bir bağlamın genellikle göz ardı edildiğine inanıyorum.
Güçlü GSYH büyümesi ve düşük borç koşullarında, vergi indirimleri nispeten zararsız bir mali etkiye sahip olabilir. Ancak bugün, borcun GSYH içindeki payı çok daha yüksek olduğu ve faiz oranları daha dik olduğu için, ister ek harcamalar yoluyla ister vergi indirimleri yoluyla olsun, yeni borç eklemenin maliyeti 15 veya 20 yıl öncesine göre çok daha fazladır.
Demokratların, borçlanma riskini en aza indiren ve satın alınabilirliğe odaklanan bir politika gündemini ilerletmeye çalışırken bu matematiksel gerçekle boğuşmak zorunda kalacaklarına inanıyorum.
Tarihsel Perspektif ve Vergi İndirimleri
Mali disiplin savunucuları, borcun artmaması için vergi indirimlerine daha düşük harcamaların eşlik etmesi gerektiğini savunuyorlar. Ancak ABD federal harcamaları, 2009 kurtarma paketi ve COVID-19 teşvik fonları gibi acil durumlar dışında, GSYH artarken bile nispeten sabit kaldı.
Başkan Ronald Reagan'ın 1981 vergi indirimleri tarihteki en pahalı indirimlerdi ve yıllık federal geliri GSYH'nin ortalama yüzde 2,9'u kadar azalttı.
Aynı zamanda, tarafsız bir düşünce kuruluşu olan Tax Foundation tarafından yapılan bir çalışmanın belirttiğine göre, son çeyrek yüzyıldaki her bir vergi indirimi turu, GSYH payı olarak değerlendirildiğinde zamanla aslında küçüldü.
Tax Foundation analizine göre, Başkan Ronald Reagan'ın 1981 vergi indirimleri tarihteki en pahalı indirimlerdi ve yıllık federal geliri GSYH'nin ortalama yüzde 2,9'u kadar azalttı. En büyük iki indirim ise, İkinci Dünya Savaşı'nın maliyetini karşılamaya yardımcı olan savaş zamanı vergi artışlarının geri çekildiği 1945 ve 1948 yıllarında gerçekleşti.
Başkan Barack Obama'nın 2012'de Başkan George W. Bush döneminde kabul edilen geçici vergi indirimlerinin çoğunu uzatan yasası, GSYH'nin yüzde 1,8'i ile dördüncü sırada yer alırken, Başkan Lyndon Johnson döneminde 1964'te kabul edilen indirimler beşinci sırada yer alıyor.
Altıncı sırada ise GSYH'nin yüzde 1,2'si ile Başkan Donald Trump'ın 2025 yılındaki kapsamlı politika ve vergi mevzuatı yer alıyor; bu yasa, 2017 vergi indirimlerinin çoğunu kalıcı hale getirdi.
Maliyetli Uzatmalar ve Gelecek Projeksiyonları
Trump indirimleri GSYH'nin nispeten küçük bir kısmını oluştursa da, kısmen daha yüksek borçlanma maliyeti nedeniyle ulusal borç üzerinde çok daha büyük bir etkiye sahipti. 2017 tarihli orijinal mevzuatın, 2027 yılına kadar kamu borcunu GSYH'nin yüzde 91,2'sinden yüzde 97,1'ine çıkarması ve 10 yıllık toplam maliyetinin 1,5 trilyon dolar olması öngörülmüştü. Bu, indirimlerin 2025'ten sonra sona ereceği varsayımına dayanıyordu.
Kongre Bütçe Ofisi, 2025 yasa tasarısının 10 yıl içinde 3,4 trilyon dolar daha ekleyeceğini tahmin etti.
Ancak tıpkı Bush dönemi vergi indirimlerinde olduğu gibi, Kongre bu hükümlerin sona ermesine izin vermeye isteksizdi. 2025 yılında, dar bir Cumhuriyetçi çoğunluk, 2017 indirimlerini uzatan veya kalıcı hale getiren Trump yasasını geçirdi.
Mevzuatın bağımsız hükümet denetçisi olan Kongre Bütçe Ofisi (CBO), 2025 yasa tasarısının 10 yıl içinde 3,4 trilyon dolar daha ekleyeceğini tahmin etti. Ayrıca, artan bütçe açıklarının borcu 2034 yılı sonuna kadar GSYH'nin yüzde 116'sına çıkaracağını öngördü.
Açıklar ve Ekonomik Büyüme Neden Önemli?
Temel bir hesaplama, borcun ne zaman istikrarlı kaldığını ve ne zaman kalmadığını açıklar. Eğer bir hükümet faiz ödemeleri hariç tutulduğunda 'birincil' bütçe fazlası veriyorsa ve ekonomik büyüme, devlet tahvilleri üzerindeki faiz oranından yüksekse, borç istikrarlı kalır. ABD için sorun, bütçe açıklarının ekonomiden daha hızlı büyümesi ve devlet borcu üzerindeki faiz ödemelerinin de artıyor olmasıdır.
2000 yılında ekonomi tekrar yükselişteydi. Bu, ABD'nin harcadığından daha fazla vergi geliri elde ettiği ve borcu ödemeye başladığı son zamandı.
Bu matematik, vergi indirimlerinin etkisini anlamada ekonomik büyüme yörüngesinin neden bu kadar önemli olduğunu açıklıyor. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra vergiler düşürüldüğünde ekonomi hızla büyüyordu, ABD'nin borcu azdı ve vergileri düşürmek borcu daha fazla artırmıyordu.
Buna karşılık, Reagan döneminde büyük ölçüde savunma harcamaları nedeniyle hükümet harcamaları hızla arttı. Vergi indirimleri nedeniyle azalan vergi gelirleriyle birleştiğinde, ulusal borç Reagan'ın görev süresi boyunca üç katına çıktı.
2000 yılında ekonomi tekrar yükselişteydi. Bu, ABD'nin harcadığından daha fazla vergi geliri elde ettiği ve borcu ödemeye başladığı son zamandı. Başkan George W. Bush, 2001'deki ilk büyük vergi indirimi turunu haklı çıkarmak için bu fazlayı gerekçe göstermişti ve bu hamle bazı Demokratlardan da destek görmüştü.
Demokrat yasa yapıcıların, Trump yönetiminde yasa çıkarmaya çalışırken önümüzdeki iki yıl içinde ara seçim sonuçlarından ne kadar kaldıraç elde edecekleri henüz belli değil. Ancak tüm siyasi kesimlerden yasa yapıcıların, son çeyrek yüzyılda alınan uzun bir karar dizisi sayesinde, ABD ulusal borcunun ileriye dönük politika yönlerine dayattığı zorlu seçimlerle yüzleşmek zorunda kalacaklarına inanıyorum.
