Büyüme Takıntısı ve Siyasi Söylem
Son yıllarda başbakanların baş döndürücü bir hızla değiştiği İngiltere'de, ulaşılması zor ekonomik büyümeyi arayış, İngiliz siyasi sınıfının en büyük saplantısı haline geldi. 2024 genel seçimleri öncesinde Sir Keir Starmer, yeni bir hükümetin karşılaşacağı mali kısıtlamalar göz önüne alındığında, "büyümenin İşçi Partisi'nin takıntısı haline gelmesi gerektiğini" ilan etmişti. İşçi Partisi'nin ilerici vaatlerinin ölçeğinin, GSYH'de önemli bir artış sağlama becerisine sıkı sıkıya bağlı olduğu açıkça ifade edilmişti.
Büyüme olmadan sosyal demokrasi olmaz.
"Her posta kodunda büyüme", Başbakan Andy Burnham hükümetinin ilk mottosu olarak öne çıkıyor. Başbakan, belediye başkanlığı döneminde Greater Manchester'ı Birleşik Krallık'ın en hızlı büyüyen şehir bölgesi haline getirmesinin başarısıyla iktidara geldi. Bay Starmer'ın yaklaşımını yineleyen Burnham'ın Maliye Bakanı John Healey, Eylül ayındaki İşçi Partisi konferansında, "Büyüme olmadan sosyal demokrasi olmaz" ifadelerini kullandı.
Ekonomik Büyüme Bir Hayal mi?
Ancak ekonomistler Karel Williams ve Sukhdev Johal, Guardian'ın yeni 'Radikal Düşünce' podcast'inin son bölümünde, bunun hatalı ve siyasi açıdan yararsız bir bağlantı olduğunu öne sürüyorlar. Dönüşen jeopolitik ortamda, geçmişteki büyüme seviyelerinin geri kazanılabileceği fikrinin bir hayalden ibaret olduğunu savunuyorlar. Manchester'ın gelişen şehir merkezi ile Oldham ve Wigan gibi zor durumdaki kasabalar arasındaki uçurumun gösterdiği gibi, daha iyi büyüme oranları, ileri üretim veya finansal hizmetler merkezi olma ihtimali düşük olan yerlerdeki kökleşmiş ekonomik sorunları çözmeyecektir.
İnsanların düzgün ve medeni bir yaşam sürmeleri için gereken temel ihtiyaçlar nelerdir?
Yine de bu iddiaların hiçbiri, iddialı ve eşitlikçi bir siyasetin dışlanması gerektiği anlamına gelmiyor. Profesör Williams, "Şunu sormalıyız: 'Düşük gelirli yerler nasıl işliyor?' ve 'Daha iyi işlemelerini sağlamak için ne yapmamız gerekiyor?'" diyor. Profesör Johal ise, "İnsanların düzgün ve medeni bir yaşam sürmeleri için gereken temel ihtiyaçlar nelerdir?" sorusunu yöneltiyor. En temel düzeyde, daha iddialı bir yeniden dağıtımcı mali yaklaşım, dar gelirlilerin faturalarını düşürebilir. Daha geniş bir ifadeyle, kaynakları her yerel topluluğun temel yapı taşlarına (ulaşım, kamu hizmetleri, bakım ağları ve diğer sosyal ve fiziksel altyapı) kaydırmak, kamu malları üzerindeki kolektif kontrolü yeniden tesis ederek günlük yaşamı iyileştirebilir.
Yerel Yönetim ve 'İş Dostu Sosyalizm'
Bay Burnham'ın belediye başkanı olarak imza attığı en önemli hamle olan Greater Manchester'daki otobüsleri kamu kontrolüne alma ve ücretleri sınırlama kararı, burada ortak bir gündem olduğunu gösteriyor. Ancak Başbakan, ulusal çapta uygulamak istediği yerel odaklı ekonomik strateji olan "Manchesterizm" konusunda çelişkili mesajlar veriyor. Birleşik Arap Emirlikleri'nin şehrin modern gelişimindeki rolü inceleme altına alınırken, Burnham'ın "iş dostu sosyalizm" versiyonu, daha fazla tanımlanmaya ihtiyaç duyan bir siyasi felsefe olarak kalıyor. Yetki devri, büyüme arayışında Abu Dabi tarzı yatırımcılara yönelmek yerine, yerel gücün aşağıya ve dışa doğru aktarılmasını içermelidir.
Westminster'dan uygun desteği aldıkları takdirde, sosyal demokratların yaşamları iyileştirmeye başlamak için büyüme beklemelerine gerek yoktur.
Profesör Williams ve Profesör Johal tarafından tanımlanan "temel" ekonomiye daha fazla odaklanmak, bu projeye yardımcı olabilir. Bay Burnham'ın belediye başkanı olarak son icraatlarından biri, Manchester yakınlarındaki Middleton kasabası için bir belediye kalkınma şirketi kurmak oldu. Bu şirketin gündemi, yerel ekonomik ağların "yeniden yapılandırılması" ve temel ihtiyaçların karşılanmasının iyileştirilmesi arzusuyla bölge sakinleri ve yerel işletme sahipleri tarafından şekillendiriliyor. Westminster'dan uygun desteği aldıkları takdirde, sosyal demokratların yaşamları iyileştirmeye başlamak için büyüme beklemelerine gerek yoktur.
