Enflasyonla Mücadelede Kademeli Yaklaşım
Cleveland Federal Rezerv (Fed) Başkanı Beth Hammack, Perşembe günü yaptığı değerlendirmede, Fed'in 'görev tanımının istihdam tarafında' iyi bir iş çıkardığını, ancak 'enflasyon hedefi konusunda yıllardır eksik kaldığını' kabul etti.
Fed, kısıtlayıcı bir faiz politikasına ulaşmak için oranları daha yukarı çekmelidir.
Hammack, son dönemde açıklanan verilerin enflasyonun yanlış yöne doğru hareket ettiğini gösterdiğini ekledi. Buna rağmen, faiz oranlarını ayarlamak için kademeli bir yaklaşımı tercih ettiğini belirten Hammack, Fed'in 'kısıtlayıcı bir faiz politikasına ulaşmak için oranları daha yukarı çekmesi gerektiğini' ifade etti.
Hammack, ekonomide enflasyonist bir zihniyetin oluşabileceğine dair endişelerini dile getirirken, tüm Federal Açık Piyasa Komitesi (FOMC) toplantılarına açık fikirli bir yaklaşımla girdiğini vurguladı.
Daha küçük ve istikrarlı Fed faiz hamlelerini tercih ettiğini belirten Başkan, bu tür artışların ekonomiye uyum sağlaması için zaman tanıdığını savundu. Hammack, Fed'in şu an için eğrinin gerisinde kaldığına inanmadığını, ancak böyle bir durumun gerçekleşmesi halinde daha agresif adımlar atmayı değerlendireceğini belirtti.
Son enflasyon verilerinin fiyat baskılarının genişlediğini gösterdiğine dikkat çeken Hammack, iş piyasasının ise durağan olduğunu ve dinamizm eksikliği nedeniyle 'sağlıklı' olarak nitelendirilemeyeceğini sözlerine ekledi.
Fed'in Para Politikası ve Araçları
ABD'de para politikası, ABD Merkez Bankası (Fed) tarafından şekillendirilir. Fed'in iki temel görevi vardır: fiyat istikrarını sağlamak ve tam istihdamı teşvik etmek. Bu hedeflere ulaşmak için kullandığı birincil araç faiz oranlarını ayarlamaktır. Fiyatlar çok hızlı yükseldiğinde ve enflasyon Fed'in yüzde 2'lik hedefinin üzerinde olduğunda, banka faiz oranlarını artırarak ekonomi genelinde borçlanma maliyetlerini yükseltir.
Bu durum, ABD'yi uluslararası yatırımcılar için paralarını değerlendirebilecekleri daha cazip bir yer haline getirdiği için ABD Doları'nın (USD) güçlenmesini sağlar. Enflasyon yüzde 2'nin altına düştüğünde veya işsizlik oranı çok yüksek olduğunda, Fed borçlanmayı teşvik etmek için faiz oranlarını düşürebilir; bu da Amerikan Doları üzerinde baskı oluşturur.
Federal Rezerv, Federal Açık Piyasa Komitesi'nin (FOMC) ekonomik koşulları değerlendirdiği ve para politikası kararları aldığı yılda sekiz politika toplantısı düzenler. FOMC toplantılarına on iki Fed yetkilisi katılır; bunlar Yönetim Kurulu'nun yedi üyesi, New York Federal Rezerv Bankası başkanı ve dönüşümlü olarak bir yıllık görev süresiyle hizmet veren diğer on bir bölgesel Rezerv Bankası başkanından dördüdür.
Ekstrem durumlarda, Federal Rezerv 'Niceliksel Gevşeme' (QE) adı verilen bir politikaya başvurabilir. QE, Fed'in tıkalı bir finansal sistemdeki kredi akışını önemli ölçüde artırdığı bir süreçtir. Bu, kriz dönemlerinde veya enflasyonun aşırı düşük olduğu zamanlarda kullanılan standart dışı bir politika önlemidir. 2008 Büyük Finansal Krizi sırasında Fed'in tercih ettiği silah buydu. Bu süreç, Fed'in daha fazla Dolar basmasını ve bunları finansal kuruluşlardan yüksek dereceli tahviller satın almak için kullanmasını içerir. QE genellikle ABD Doları'nı zayıflatır.
Niceliksel Sıkılaştırma (QT) ise QE'nin tersi bir süreçtir. Bu süreçte Federal Rezerv, finansal kuruluşlardan tahvil alımını durdurur ve elinde bulundurduğu vadesi gelen tahvillerin anaparasını yeni tahviller satın almak için yeniden yatırıma dönüştürmez. Bu durum genellikle ABD Doları'nın değeri için olumlu kabul edilir.
